Eén of twee keer per jaar wordt het waterpeil in de IJssel zo hoog dat grote delen van het uiterwaardengebied bij Gorssel ontoegankelijk zijn. Het is een natuurgebied met z.g. stroomduinen. Ik kom daar heel vaak. Om te wandelen met Floor, onze hond. Maar ook om te schilderen. Vaak staan lager gelegen delen onder water en andere delen niet. Dan is het er prachtig. Ik ken het hier zo goed dat ik precies weet hoe ik op de hoger gelegen delen kan komen zonder natte voeten. Op de fiets met laarzen aan rij ik door het water. Zo kom ik op plekjes waar niemand anders kan komen. Het is heerlijk om daar enkele uurtjes te zitten schilderen met alleen honderden ganzen en meeuwen om me heen. Ik maakte er op 22 januari 2022 het schilderij Plasdras, 30x24 cm. olieverf op doek/paneel.

---

Op de kunstacademie behoorde de duivenvlerk, naast o.a. houtskool en kneedgum,  tot mijn tekenmateriaal. Je kon er overtollig houtskool voorzichtig mee wegvegen. Ik praat nu over ruim 50 jaar geleden. Door de jaren heen heb ik wel wat van die vleugels versleten. Laatst vroeg ik aan de verkoopster in een teken- en schilderwinkel: “Waar liggen de duivenvleugels?” Ze keek me bijna de winkel uit en zei verontwaardigd: “ Die hebben we gelukkig al jaren niet meer in de collectie, meneer. We zien ze liever vliegen”. 

Ik heb nooit natuurwetenschappen of biologie gestudeerd, maar ik heb de laatste jaren met veel belangstelling Darwin, Humboldt, Jane Goodall en Hariri gelezen. Dat heeft me geleerd dat Homo sapiens al 50.000 jaar op een schandalige manier met dieren omgaat en ze grotendeels heeft uitgeroeid of tot slaaf gemaakt. 

Ik heb maar een zacht borsteltje gekocht.

---

Mijn schilderworkshops zijn weer begonnen. Bij een collectief in Ruurlo geef ik al jaren les. Het atelier is lekker groot en de groep bestaat uit 8 personen, dus ruimte genoeg. Vrije opdrachten wissel ik af met technische opdrachten. Deze keer bedacht ik een heel effectieve opdracht, bestaande uit perspectief tekenen en een licht/donker studie. Het tekenmodel was een simpele toren van zeven gestapelde verhuisdozen die schots en scheef gestapeld waren. Dat is behoorlijk lastig want er is sprake van veel verdwijnpunten op de horizon. Daarna liet ik de groep alle dozen verschillende kleuren geven. De achtergrond donkerviolet. De opdracht was om vol licht, halflicht, halfschaduw en volle schaduw te schilderen, waarbij ze rekening moesten houden met reflectie van de achtergrondkleur. Voor velen een pittige klus, maar wel leuk en leerzaam. Volgende keer weer een meer vrije opdracht.

---